1 Κεφάλαιον δὲ ἐπὶ τοῖς λεγομένοις, τοιοῦτον ἔχομεν ἀρχιερέα, ὃς ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ θρόνου τῆς μεγαλωσύνης ἐν τοῖς οὐρανοῖς, kephalaion de epi tois legomenois, toioyton echomen archierea, hos ekathisen en dexia toy thronoy tēs megalōsynēs en tois oyranois,
2 τῶν ἁγίων λειτουργὸς καὶ τῆς σκηνῆς τῆς ἀληθινῆς, ἣν ἔπηξεν ὁ κύριος, οὐκ ἄνθρωπος. tōn hagiōn leitoyrgos kai tēs skēnēs tēs alēthinēs, hēn epēxen ho kyrios, oyk anthrōpos.
3 πᾶς γὰρ ἀρχιερεὺς εἰς τὸ προσφέρειν δῶρά τε καὶ θυσίας καθίσταται· ὅθεν ἀναγκαῖον ἔχειν τι καὶ τοῦτον ὃ προσενέγκῃ. pas gar archiereys eis to prospherein dōra te kai thysias kathistatai· hothen anagkaion echein ti kai toyton ho prosenegkē.
4 εἰ μὲν οὖν ἦν ἐπὶ γῆς, οὐδ’ ἂν ἦν ἱερεύς, ὄντων τῶν προσφερόντων κατὰ νόμον τὰ δῶρα· ei men oyn ēn epi gēs, oyd’ an ēn hiereys, ontōn tōn prospherontōn kata nomon ta dōra·
5 οἵτινες ὑποδείγματι καὶ σκιᾷ λατρεύουσιν τῶν ἐπουρανίων, καθὼς κεχρημάτισται Μωϋσῆς μέλλων ἐπιτελεῖν τὴν σκηνήν· ὅρα γάρ φησίν ποιήσεις πάντα κατὰ τὸν τύπον τὸν δειχθέντα σοι ἐν τῷ ὄρει· ohitines hypodeigmati kai skia latreyoysin tōn epoyraniōn, kathōs kechrēmatistai mōysēs mellōn epitelein tēn skēnēn· hora gar phēsin poiēseis panta kata ton typon ton deichthenta soi en tō orei·
6 νυνὶ δὲ διαφορωτέρας τέτυχεν λειτουργίας, ὅσῳ καὶ κρείττονός ἐστιν διαθήκης μεσίτης, ἥτις ἐπὶ κρείττοσιν ἐπαγγελίαις νενομοθέτηται. nyni de diaphorōteras tetychen leitoyrgias, hosō kai kreittonos estin diathēkēs mesitēs, hētis epi kreittosin epaggeliais nenomothetētai.
7 Εἰ γὰρ ἡ πρώτη ἐκείνη ἦν ἄμεμπτος, οὐκ ἂν δευτέρας ἐζητεῖτο τόπος· ei gar hē prōtē ekeinē ēn amemptos, oyk an deyteras ezēteito topos·
8 μεμφόμενος γὰρ αὐτοὺς λέγει, ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει κύριος, καὶ συντελέσω ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰσραὴλ καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰούδα διαθήκην καινήν, memphomenos gar aytoys legei, idoy hēmerai erchontai, legei kyrios, kai syntelesō epi ton oikon israēl kai epi ton oikon ioyda diathēkēn kainēn,
9 οὐ κατὰ τὴν διαθήκην ἣν ἐποίησα τοῖς πατράσιν αὐτῶν ἐν ἡμέρᾳ ἐπιλαβομένου μου τῆς χειρὸς αὐτῶν ἐξαγαγεῖν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ὅτι αὐτοὶ οὐκ ἐνέμειναν ἐν τῇ διαθήκῃ μου, κἀγὼ ἠμέλησα αὐτῶν, λέγει κύριος. oy kata tēn diathēkēn hēn epoiēsa tois patrasin aytōn en hēmera epilabomenoy moy tēs cheiros aytōn exagagein aytoys ek gēs aigyptoy, hoti aytoi oyk enemeinan en tē diathēkē moy, kagō ēmelēsa aytōn, legei kyrios.
10 ὅτι αὕτη ἡ διαθήκη ἣν διαθήσομαι τῷ οἴκῳ Ἰσραὴλ μετὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, λέγει κύριος, διδοὺς νόμους μου εἰς τὴν διάνοιαν αὐτῶν, καὶ ἐπὶ καρδίαν αὐτῶν ἐπιγράψω αὐτούς, καὶ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς θεὸν καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν. hoti ahytē hē diathēkē hēn diathēsomai tō oikō israēl meta tas hēmeras ekeinas, legei kyrios, didoys nomoys moy eis tēn dianoian aytōn, kai epi kardian aytōn epigrapsō aytoys, kai esomai aytois eis theon kai aytoi esontai moi eis laon.
11 καὶ οὐ μὴ διδάξωσιν ἕκαστος τὸν πολίτην αὐτοῦ καὶ ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, λέγων, γνῶθι τὸν κύριον, ὅτι πάντες εἰδήσουσίν με ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου αὐτῶν. kai oy mē didaxōsin hekastos ton politēn aytoy kai hekastos ton adelphon aytoy, legōn, gnōthi ton kyrion, hoti pantes eidēsoysin me apo mikroy heōs megaloy aytōn.
12 ὅτι ἵλεως ἔσομαι ταῖς ἀδικίαις αὐτῶν, καὶ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν οὐ μὴ μνησθῶ ἔτι. hoti hileōs esomai tais adikiais aytōn, kai tōn hamartiōn aytōn oy mē mnēsthō eti.
13 ἐν τῷ λέγειν καινὴν πεπαλαίωκεν τὴν πρώτην· τὸ δὲ παλαιούμενον καὶ γηράσκον ἐγγὺς ἀφανισμοῦ. en tō legein kainēn pepalaiōken tēn prōtēn· to de palaioymenon kai gēraskon eggys aphanismoy.