1 Σὺ οὖν, τέκνον μου, ἐνδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, sy oyn, teknon moy, endynamoy en tē chariti tē en christō iēsoy,
2 καὶ ἃ ἤκουσας παρ’ ἐμοῦ διὰ πολλῶν μαρτύρων, ταῦτα παράθου πιστοῖς ἀνθρώποις, οἵτινες ἱκανοὶ ἔσονται καὶ ἑτέρους διδάξαι. kai ha ēkoysas par’ emoy dia pollōn martyrōn, tayta parathoy pistois anthrōpois, ohitines hikanoi esontai kai heteroys didaxai.
3 συνκακοπάθησον ὡς καλὸς στρατιώτης Χριστοῦ Ἰησοῦ. synkakopathēson hōs kalos stratiōtēs christoy iēsoy.
4 οὐδεὶς στρατευόμενος ἐμπλέκεται ταῖς τοῦ βίου πραγματείαις, ἵνα τῷ στρατολογήσαντι ἀρέσῃ· oydeis strateyomenos empleketai tais toy bioy pragmateiais, hina tō stratologēsanti aresē·
5 ἐὰν δὲ καὶ ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται ἐὰν μὴ νομίμως ἀθλήσῃ. ean de kai athlē tis, oy stephanoytai ean mē nomimōs athlēsē.
6 τὸν κοπιῶντα γεωργὸν δεῖ πρῶτον τῶν καρπῶν μεταλαμβάνειν. ton kopiōnta geōrgon dei prōton tōn karpōn metalambanein.
7 νόει ὃ λέγω· δώσει γάρ σοι ὁ κύριος σύνεσιν ἐν πᾶσιν. noei ho legō· dōsei gar soi ho kyrios synesin en pasin.
8 Μνημόνευε Ἰησοῦν Χριστὸν ἐγηγερμένον ἐκ νεκρῶν, ἐκ σπέρματος Δαυείδ, κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου· mnēmoneye iēsoyn christon egēgermenon ek nekrōn, ek spermatos dayeid, kata to eyaggelion moy·
9 ἐν ᾧ κακοπαθῶ μέχρι δεσμῶν ὡς κακοῦργος, ἀλλὰ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ οὐ δέδεται. en hō kakopathō mechri desmōn hōs kakoyrgos, alla ho logos toy theoy oy dedetai.
10 διὰ τοῦτο πάντα ὑπομένω διὰ τοὺς ἐκλεκτούς, ἵνα καὶ αὐτοὶ σωτηρίας τύχωσιν τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ μετὰ δόξης αἰωνίου. dia toyto panta hypomenō dia toys eklektoys, hina kai aytoi sōtērias tychōsin tēs en christō iēsoy meta doxēs aiōnioy.
11 Πιστὸς ὁ λόγος· εἰ γὰρ συναπεθάνομεν, καὶ συζήσομεν· pistos ho logos· ei gar synapethanomen, kai syzēsomen·
12 εἰ ὑπομένομεν, καὶ συμβασιλεύσομεν· εἰ ἀρνησόμεθα, κἀκεῖνος ἀρνήσεται ἡμᾶς· ei hypomenomen, kai symbasileysomen· ei arnēsometha, kakeinos arnēsetai hēmas·
13 εἰ ἀπιστοῦμεν, ἐκεῖνος πιστὸς μένει, ἀρνήσασθαι γὰρ ἑαυτὸν οὐ δύναται. ei apistoymen, ekeinos pistos menei, arnēsasthai gar heayton oy dynatai.
14 Ταῦτα ὑπομίμνῃσκε, διαμαρτυρόμενος ἐνώπιον τοῦ θεοῦ μὴ λογομαχεῖν, ἐπ’ οὐδὲν χρήσιμον, ἐπὶ καταστροφῇ τῶν ἀκουόντων. tayta hypomimnēske, diamartyromenos enōpion toy theoy mē logomachein, ep’ oyden chrēsimon, epi katastrophē tōn akoyontōn.
15 σπούδασον σεαυτὸν δόκιμον παραστῆσαι τῷ θεῷ, ἐργάτην ἀνεπαίσχυντον, ὀρθοτομοῦντα τὸν λόγον τῆς ἀληθείας. spoydason seayton dokimon parastēsai tō theō, ergatēn anepaischynton, orthotomoynta ton logon tēs alētheias.
16 τὰς δὲ βεβήλους κενοφωνίας περιΐστασο· ἐπὶ πλεῖον γὰρ προκόψουσιν ἀσεβείας, tas de bebēloys kenophōnias periistaso· epi pleion gar prokopsoysin asebeias,
17 καὶ ὁ λόγος αὐτῶν ὡς γάγγραινα νομὴν ἕξει· ὧν ἐστιν Ὑμέναιος καὶ Φίλητος, kai ho logos aytōn hōs gaggraina nomēn hexei· hōn estin hymenaios kai philētos,
18 οἵτινες περὶ τὴν ἀλήθειαν ἠστόχησαν, λέγοντες ἀνάστασιν ἤδη γεγονέναι, καὶ ἀνατρέπουσιν τήν τινων πίστιν. ohitines peri tēn alētheian ēstochēsan, legontes anastasin ēdē gegonenai, kai anatrepoysin tēn tinōn pistin.
19 ὁ μέντοι στερεὸς θεμέλιος τοῦ θεοῦ ἕστηκεν, ἔχων τὴν σφραγῖδα ταύτην· ἔγνω κύριος τοὺς ὄντας αὐτοῦ, καί, ἀποστήτω ἀπὸ ἀδικίας πᾶς ὁ ὀνομάζων τὸ ὄνομα κυρίου. ho mentoi stereos themelios toy theoy hestēken, echōn tēn sphragida taytēn· egnō kyrios toys ontas aytoy, kai, apostētō apo adikias pas ho onomazōn to onoma kyrioy.
20 ἐν μεγάλῃ δὲ οἰκίᾳ οὐκ ἔστιν μόνον σκεύη χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ ἀλλὰ καὶ ξύλινα καὶ ὀστράκινα, καὶ ἃ μὲν εἰς τιμὴν ἃ δὲ εἰς ἀτιμίαν· en megalē de oikia oyk estin monon skeyē chrysa kai argyra alla kai xylina kai ostrakina, kai ha men eis timēn ha de eis atimian·
21 ἐὰν οὖν τις ἐκκαθάρῃ ἑαυτὸν ἀπὸ τούτων, ἔσται σκεῦος εἰς τιμήν, ἡγιασμένον, εὔχρηστον τῷ δεσπότῃ, εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἡτοιμασμένον. ean oyn tis ekkatharē heayton apo toytōn, estai skeyos eis timēn, hēgiasmenon, eychrēston tō despotē, eis pan ergon agathon hētoimasmenon.
22 τὰς δὲ νεωτερικὰς ἐπιθυμίας φεῦγε, δίωκε δὲ δικαιοσύνην, πίστιν, ἀγάπην, εἰρήνην μετὰ τῶν ἐπικαλουμένων τὸν κύριον ἐκ καθαρᾶς καρδίας. tas de neōterikas epithymias pheyge, diōke de dikaiosynēn, pistin, agapēn, eirēnēn meta tōn epikaloymenōn ton kyrion ek katharas kardias.
23 τὰς δὲ μωρὰς καὶ ἀπαιδεύτους ζητήσεις παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι γεννῶσιν μάχας· tas de mōras kai apaideytoys zētēseis paraitoy, eidōs hoti gennōsin machas·
24 δοῦλον δὲ κυρίου οὐ δεῖ μάχεσθαι, ἀλλὰ ἤπιον εἶναι πρὸς πάντας, διδακτικόν, ἀνεξίκακον, doylon de kyrioy oy dei machesthai, alla ēpion einai pros pantas, didaktikon, anexikakon,
25 ἐν πραΰτητι παιδεύοντα τοὺς ἀντιδιατιθεμένους, μήποτε δώῃ αὐτοῖς ὁ θεὸς μετάνοιαν εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας, en praytēti paideyonta toys antidiatithemenoys, mēpote dōē aytois ho theos metanoian eis epignōsin alētheias,
26 καὶ ἀνανήψωσιν ἐκ τῆς τοῦ διαβόλου παγίδος, ἐζωγρημένοι ὑπ’ αὐτοῦ εἰς τὸ ἐκείνου θέλημα. kai ananēpsōsin ek tēs toy diaboloy pagidos, ezōgrēmenoi hyp’ aytoy eis to ekeinoy thelēma.