1 Ὁ οὖν Ἰησοῦς πρὸ ἓξ ἡμερῶν τοῦ πάσχα ἦλθεν εἰς Βηθανίαν, ὅπου ἦν Λάζαρος, ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν Ἰησοῦς. ho oyn iēsoys pro hex hēmerōn toy pascha ēlthen eis bēthanian, hopoy ēn lazaros, hon ēgeiren ek nekrōn iēsoys.

2 ἐποίησαν οὖν αὐτῷ δεῖπνον ἐκεῖ, καὶ ἡ Μάρθα διηκόνει, ὁ δὲ Λάζαρος εἷς ἦν ἐκ τῶν ἀνακειμένων σὺν αὐτῷ. epoiēsan oyn aytō deipnon ekei, kai hē martha diēkonei, ho de lazaros ehis ēn ek tōn anakeimenōn syn aytō.

3 ἡ οὖν Μαρία λαβοῦσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτίμου ἤλειψεν τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἐξέμαξεν ταῖς θριξὶν αὐτῆς τοὺς πόδας αὐτοῦ· ἡ δὲ οἰκία ἐπληρώθη ἐκ τῆς ὀσμῆς τοῦ μύρου. hē oyn maria laboysa litran myroy nardoy pistikēs polytimoy ēleipsen toys podas toy iēsoy kai exemaxen tais thrixin aytēs toys podas aytoy· hē de oikia eplērōthē ek tēs osmēs toy myroy.

4 λέγει δὲ Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης, εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, ὁ μέλλων αὐτὸν παραδιδόναι, legei de ioydas ho iskariōtēs, ehis ek tōn mathētōn aytoy, ho mellōn ayton paradidonai,

5 διατί τοῦτο τὸ μύρον οὐκ ἐπράθη τριακοσίων δηναρίων καὶ ἐδόθη πτωχοῖς; diati toyto to myron oyk eprathē triakosiōn dēnariōn kai edothē ptōchois ;

6 εἶπεν δὲ τοῦτο οὐχ ὅτι περὶ τῶν πτωχῶν ἔμελεν αὐτῷ ἀλλ’ ὅτι κλέπτης ἦν καὶ τὸ γλωσσόκομον ἔχων τὰ βαλλόμενα ἐβάσταζεν. eipen de toyto oych hoti peri tōn ptōchōn emelen aytō all’ hoti kleptēs ēn kai to glōssokomon echōn ta ballomena ebastazen.

7 εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς· ἄφες αὐτήν, ἵνα εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ ἐνταφιασμοῦ μου τηρήσῃ αὐτό· eipen oyn ho iēsoys· aphes aytēn, hina eis tēn hēmeran toy entaphiasmoy moy tērēsē ayto·

8 τοὺς πτωχοὺς γὰρ πάντοτε ἔχετε μεθ’ ἑαυτῶν, ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε. toys ptōchoys gar pantote echete meth’ heaytōn, eme de oy pantote echete.

9 Ἔγνω οὖν ὁ ὄχλος πολὺς ἐκ τῶν Ἰουδαίων ὅτι ἐκεῖ ἐστιν, καὶ ἦλθον οὐ διὰ τὸν Ἰησοῦν μόνον, ἀλλ’ ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἴδωσιν, ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν. egnō oyn ho ochlos polys ek tōn ioydaiōn hoti ekei estin, kai ēlthon oy dia ton iēsoyn monon, all’ hina kai ton lazaron idōsin, hon ēgeiren ek nekrōn.

10 ἐβουλεύσαντο δὲ οἱ ἀρχιερεῖς ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἀποκτείνωσιν, eboyleysanto de ohi archiereis hina kai ton lazaron apokteinōsin,

11 ὅτι πολλοὶ δι’ αὐτὸν ὑπῆγον τῶν Ἰουδαίων καὶ ἐπίστευον εἰς τὸν Ἰησοῦν. hoti polloi di’ ayton hypēgon tōn ioydaiōn kai episteyon eis ton iēsoyn.

12 Τῇ ἐπαύριον ὄχλος πολὺς ὁ ἐλθὼν εἰς τὴν ἑορτήν, ἀκούσαντες ὅτι ἔρχεται Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα, tē epayrion ochlos polys ho elthōn eis tēn heortēn, akoysantes hoti erchetai iēsoys eis hierosolyma,

13 ἔλαβον τὰ βαΐα τῶν φοινίκων καὶ ἐξῆλθον εἰς ὑπάντησιν αὐτῷ, καὶ ἐκραύγαζον· ὡσαννά· εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι κυρίου, καὶ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ. elabon ta baia tōn phoinikōn kai exēlthon eis hypantēsin aytō, kai ekraygazon· hōsanna· eylogēmenos ho erchomenos en onomati kyrioy, kai ho basileys toy israēl.

14 εὑρὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς ὀνάριον ἐκάθισεν ἐπ’ αὐτό, καθώς ἐστιν γεγραμμένον· ehyrōn de ho iēsoys onarion ekathisen ep’ ayto, kathōs estin gegrammenon·

15 μὴ φοβοῦ, θυγάτηρ Σιών· ἰδοὺ ὁ βασιλεύς σου ἔρχεται, καθήμενος ἐπὶ πῶλον ὄνου. mē phoboy, thygatēr siōn· idoy ho basileys soy erchetai, kathēmenos epi pōlon onoy.

16 ταῦτα οὐκ ἔγνωσαν αὐτοῦ οἱ μαθηταὶ τὸ πρῶτον, ἀλλ’ ὅτε ἐδοξάσθη Ἰησοῦς τότε ἐμνήσθησαν ὅτι ταῦτα ἦν ἐπ’ αὐτῷ γεγραμμένα καὶ ταῦτα ἐποίησαν αὐτῷ. tayta oyk egnōsan aytoy ohi mathētai to prōton, all’ hote edoxasthē iēsoys tote emnēsthēsan hoti tayta ēn ep’ aytō gegrammena kai tayta epoiēsan aytō.

17 ἐμαρτύρει οὖν ὁ ὄχλος ὁ ὢν μετ’ αὐτοῦ ὅτι τὸν Λάζαρον ἐφώνησεν ἐκ τοῦ μνημείου καὶ ἤγειρεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν. emartyrei oyn ho ochlos ho ōn met’ aytoy hoti ton lazaron ephōnēsen ek toy mnēmeioy kai ēgeiren ayton ek nekrōn.

18 διὰ τοῦτο καὶ ὑπήντησεν αὐτῷ ὁ ὄχλος, ὅτι ἤκουσαν τοῦτο αὐτὸν πεποιηκέναι τὸ σημεῖον. dia toyto kai hypēntēsen aytō ho ochlos, hoti ēkoysan toyto ayton pepoiēkenai to sēmeion.

19 οἱ οὖν Φαρισαῖοι εἶπαν πρὸς ἑαυτούς· θεωρεῖτε ὅτι οὐκ ὠφελεῖτε οὐδέν· ἴδε ὁ κόσμος ὀπίσω αὐτοῦ ἀπῆλθεν. ohi oyn pharisaioi eipan pros heaytoys· theōreite hoti oyk ōpheleite oyden· ide ho kosmos opisō aytoy apēlthen.

20 Ἦσαν δὲ Ἕλληνές τινες ἐκ τῶν ἀναβαινόντων ἵνα προσκυνήσωσιν ἐν τῇ ἑορτῇ· ēsan de hellēnes tines ek tōn anabainontōn hina proskynēsōsin en tē heortē·

21 οὗτοι οὖν προσῆλθον Φιλίππῳ τῷ ἀπὸ Βηθσαϊδὰ τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἠρώτων αὐτὸν λέγοντες· κύριε, θέλομεν τὸν Ἰησοῦν ἰδεῖν. ohytoi oyn prosēlthon philippō tō apo bēthsaida tēs galilaias, kai ērōtōn ayton legontes· kyrie, thelomen ton iēsoyn idein.

22 ἔρχεται Φίλιππος καὶ λέγει τῷ Ἀνδρέᾳ, ἔρχεται Ἀνδρέας καὶ Φίλιππος καὶ λέγουσιν τῷ Ἰησοῦ. erchetai philippos kai legei tō andrea, erchetai andreas kai philippos kai legoysin tō iēsoy.

23 ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀποκρίνεται αὐτοῖς λέγων· ἐλήλυθεν ἡ ὥρα ἵνα δοξασθῇ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου. ho de iēsoys apokrinetai aytois legōn· elēlythen hē hōra hina doxasthē ho yhios toy anthrōpoy.

24 ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ, αὐτὸς μόνος μένει· ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ, πολὺν καρπὸν φέρει. amēn amēn legō hymin, ean mē ho kokkos toy sitoy pesōn eis tēn gēn apothanē, aytos monos menei· ean de apothanē, polyn karpon pherei.

25 ὁ φιλῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἀπολλύει αὐτήν, καὶ ὁ μισῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ εἰς ζωὴν αἰώνιον φυλάξει αὐτήν. ho philōn tēn psychēn aytoy apollyei aytēn, kai ho misōn tēn psychēn aytoy en tō kosmō toytō eis zōēn aiōnion phylaxei aytēn.

26 ἐὰν ἐμοί τις διακονῇ, ἐμοὶ ἀκολουθείτω, καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγώ, ἐκεῖ καὶ ὁ διάκονος ὁ ἐμὸς ἔσται· ἐάν τις ἐμοὶ διακονῇ, τιμήσει αὐτὸν ὁ πατήρ. ean emoi tis diakonē, emoi akoloytheitō, kai hopoy eimi egō, ekei kai ho diakonos ho emos estai· ean tis emoi diakonē, timēsei ayton ho patēr.

27 νῦν ἡ ψυχή μου τετάρακται, καὶ τί εἴπω; πάτερ, σῶσόν με ἐκ τῆς ὥρας ταύτης; ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἦλθον εἰς τὴν ὥραν ταύτην· nyn hē psychē moy tetaraktai, kai ti eipō ; pater, sōson me ek tēs hōras taytēs ; alla dia toyto ēlthon eis tēn hōran taytēn·

28 πάτερ, δόξασόν σου τὸ ὄνομα. ἦλθεν οὖν φωνὴ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ· καὶ ἐδόξασα καὶ πάλιν δοξάσω. pater, doxason soy to onoma. ēlthen oyn phōnē ek toy oyranoy· kai edoxasa kai palin doxasō.

29 ὁ οὖν ὄχλος ὁ ἑστὼς ἀκούσας ἔλεγεν βροντὴν γεγονέναι· ἄλλοι ἔλεγον· ἄγγελος αὐτῷ λελάληκεν. ho oyn ochlos ho hestōs akoysas elegen brontēn gegonenai· alloi elegon· aggelos aytō lelalēken.

30 ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν· οὐ δι’ ἐμὲ ἡ φωνὴ αὕτη γέγονεν ἀλλὰ δι’ ὑμᾶς. apekrithē iēsoys kai eipen· oy di’ eme hē phōnē ahytē gegonen alla di’ hymas.

31 νῦν κρίσις ἐστὶν τοῦ κόσμου τούτου· νῦν ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου ἐκβληθήσεται ἔξω, nyn krisis estin toy kosmoy toytoy· nyn ho archōn toy kosmoy toytoy ekblēthēsetai exō,

32 κἀγὼ ἐὰν ὑψωθῶ ἐκ τῆς γῆς, πάντας ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτόν. kagō ean hypsōthō ek tēs gēs, pantas helkysō pros emayton.

33 τοῦτο δὲ ἔλεγεν σημαίνων ποίῳ θανάτῳ ἤμελλεν ἀποθνῄσκειν. toyto de elegen sēmainōn poiō thanatō ēmellen apothnēskein.

34 ἀπεκρίθη οὖν αὐτῷ ὁ ὄχλος, ἡμεῖς ἠκούσαμεν ἐκ τοῦ νόμου ὅτι ὁ Χριστὸς μένει εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ πῶς λέγεις σὺ ὅτι δεῖ ὑψωθῆναι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου; τίς ἐστιν οὗτος ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου; apekrithē oyn aytō ho ochlos, hēmeis ēkoysamen ek toy nomoy hoti ho christos menei eis ton aiōna, kai pōs legeis sy hoti dei hypsōthēnai ton yhion toy anthrōpoy ; tis estin ohytos ho yhios toy anthrōpoy ;

35 εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· ἔτι μικρὸν χρόνον τὸ φῶς ἐν ὑμῖν ἐστιν. περιπατεῖτε ὡς τὸ φῶς ἔχετε, ἵνα μὴ σκοτία ὑμᾶς καταλάβῃ· καὶ ὁ περιπατῶν ἐν τῇ σκοτίᾳ οὐκ οἶδεν ποῦ ὑπάγει. eipen oyn aytois ho iēsoys· eti mikron chronon to phōs en hymin estin. peripateite hōs to phōs echete, hina mē skotia hymas katalabē· kai ho peripatōn en tē skotia oyk oiden poy hypagei.

36 ὡς τὸ φῶς ἔχετε, πιστεύετε εἰς τὸ φῶς, ἵνα υἱοὶ φωτὸς γένησθε. Ταῦτα ἐλάλησεν Ἰησοῦς, καὶ ἀπελθὼν ἐκρύβη ἀπ’ αὐτῶν. hōs to phōs echete, pisteyete eis to phōs, hina yhioi phōtos genēsthe. tayta elalēsen iēsoys, kai apelthōn ekrybē ap’ aytōn.

37 τοσαῦτα δὲ αὐτοῦ σημεῖα πεποιηκότος ἔμπροσθεν αὐτῶν οὐκ ἐπίστευον εἰς αὐτόν, tosayta de aytoy sēmeia pepoiēkotos emprosthen aytōn oyk episteyon eis ayton,

38 ἵνα ὁ λόγος Ἡσαΐου τοῦ προφήτου πληρωθῇ, ὃν εἶπεν· κύριε, τίς ἐπίστευσεν τῇ ἀκοῇ ἡμῶν; καὶ ὁ βραχίων κυρίου τίνι ἀπεκαλύφθη; hina ho logos hēsaioy toy prophētoy plērōthē, hon eipen· kyrie, tis episteysen tē akoē hēmōn ; kai ho brachiōn kyrioy tini apekalyphthē ;

39 διὰ τοῦτο οὐκ ἠδύναντο πιστεύειν, ὅτι πάλιν εἶπεν Ἡσαΐας· dia toyto oyk ēdynanto pisteyein, hoti palin eipen hēsaias·

40 τετύφλωκεν αὐτῶν τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ ἐπώρωσεν αὐτῶν τὴν καρδίαν, ἵνα μὴ ἴδωσιν τοῖς ὀφθαλμοῖς καὶ νοήσωσιν τῇ καρδίᾳ καὶ στραφῶσιν, καὶ ἰάσομαι αὐτούς. tetyphlōken aytōn toys ophthalmoys kai epōrōsen aytōn tēn kardian, hina mē idōsin tois ophthalmois kai noēsōsin tē kardia kai straphōsin, kai iasomai aytoys.

41 ταῦτα εἶπεν Ἡσαΐας, ὅτι εἶδεν τὴν δόξαν αὐτοῦ, καὶ ἐλάλησεν περὶ αὐτοῦ. tayta eipen hēsaias, hoti eiden tēn doxan aytoy, kai elalēsen peri aytoy.

42 ὅμως μέντοι καὶ ἐκ τῶν ἀρχόντων πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν, ἀλλὰ διὰ τοὺς Φαρισαίους οὐχ ὡμολόγουν, ἵνα μὴ ἀποσυνάγωγοι γένωνται· homōs mentoi kai ek tōn archontōn polloi episteysan eis ayton, alla dia toys pharisaioys oych hōmologoyn, hina mē aposynagōgoi genōntai·

43 ἠγάπησαν γὰρ τὴν δόξαν τῶν ἀνθρώπων μᾶλλον ἤπερ τὴν δόξαν τοῦ θεοῦ. ēgapēsan gar tēn doxan tōn anthrōpōn mallon ēper tēn doxan toy theoy.

44 Ἰησοῦς δὲ ἔκραξεν καὶ εἶπεν· ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ πιστεύει εἰς ἐμὲ ἀλλὰ εἰς τὸν πέμψαντά με, iēsoys de ekraxen kai eipen· ho pisteyōn eis eme oy pisteyei eis eme alla eis ton pempsanta me,

45 καὶ ὁ θεωρῶν ἐμὲ θεωρεῖ τὸν πέμψαντά με. kai ho theōrōn eme theōrei ton pempsanta me.

46 ἐγὼ φῶς εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυθα, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ ἐν τῇ σκοτίᾳ μὴ μείνῃ. egō phōs eis ton kosmon elēlytha, hina pas ho pisteyōn eis eme en tē skotia mē meinē.

47 καὶ ἐάν τίς μου ἀκούσῃ τῶν ῥημάτων καὶ μὴ φυλάξῃ, ἐγὼ οὐ κρίνω αὐτόν· οὐ γὰρ ἦλθον ἵνα κρίνω τὸν κόσμον, ἀλλ’ ἵνα σώσω τὸν κόσμον. kai ean tis moy akoysē tōn hrēmatōn kai mē phylaxē, egō oy krinō ayton· oy gar ēlthon hina krinō ton kosmon, all’ hina sōsō ton kosmon.

48 ὁ ἀθετῶν ἐμὲ καὶ μὴ λαμβάνων τὰ ῥήματά μου ἔχει τὸν κρίνοντα αὐτόν· ὁ λόγος ὃν ἐλάλησα, ἐκεῖνος κρινεῖ αὐτὸν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ· ho athetōn eme kai mē lambanōn ta hrēmata moy echei ton krinonta ayton· ho logos hon elalēsa, ekeinos krinei ayton tē eschatē hēmera·

49 ὅτι ἐγὼ ἐξ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλάλησα, ἀλλ’ ὁ πέμψας με πατὴρ αὐτός μοι ἐντολὴν δέδωκεν τί εἴπω καὶ τί λαλήσω. hoti egō ex emaytoy oyk elalēsa, all’ ho pempsas me patēr aytos moi entolēn dedōken ti eipō kai ti lalēsō.

50 καὶ οἶδα ὅτι ἡ ἐντολὴ αὐτοῦ ζωὴ αἰώνιός ἐστιν. ἃ οὖν ἐγὼ λαλῶ, καθὼς εἴρηκέν μοι ὁ πατήρ, οὕτως λαλῶ. kai oida hoti hē entolē aytoy zōē aiōnios estin. ha oyn egō lalō, kathōs eirēken moi ho patēr, ohytōs lalō.