1 Timothée 2

¹ Παρακαλῶ οὖν πρῶτον πάντων ποιεῖσθαι δεήσεις, προσευχάς, ἐντεύξεις, εὐχαριστίας, ὑπὲρ πάντων ἀνθρώπων, parakalō oyn prōton pantōn poieisthai deēseis, proseychas, enteyxeis, eycharistias, hyper pantōn anthrōpōn,

² ὑπὲρ βασιλέων καὶ πάντων τῶν ἐν ὑπεροχῇ ὄντων, ἵνα ἤρεμον καὶ ἡσύχιον βίον διάγωμεν ἐν πάσῃ εὐσεβείᾳ καὶ σεμνότητι. hyper basileōn kai pantōn tōn en hyperochē ontōn, hina ēremon kai hēsychion bion diagōmen en pasē eysebeia kai semnotēti.

³ τοῦτο καλὸν καὶ ἀπόδεκτον ἐνώπιον τοῦ σωτῆρος ἡμῶν θεοῦ, toyto kalon kai apodekton enōpion toy sōtēros hēmōn theoy,

⁴ ὃς πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν. hos pantas anthrōpoys thelei sōthēnai kai eis epignōsin alētheias elthein.

⁵ εἷς γὰρ θεός, εἷς καὶ μεσίτης θεοῦ καὶ ἀνθρώπων, ἄνθρωπος Χριστὸς Ἰησοῦς, ehis gar theos, ehis kai mesitēs theoy kai anthrōpōn, anthrōpos christos iēsoys,

⁶ ὁ δοὺς ἑαυτὸν ἀντίλυτρον ὑπὲρ πάντων, τὸ μαρτύριον καιροῖς ἰδίοις· ho doys heayton antilytron hyper pantōn, to martyrion kairois idiois·

⁷ εἰς ὃ ἐτέθην ἐγὼ κῆρυξ καὶ ἀπόστολος ἀλήθειαν λέγω, οὐ ψεύδομαι διδάσκαλος ἐθνῶν ἐν πίστει καὶ ἀληθείᾳ. eis ho etethēn egō kēryx kai apostolos alētheian legō, oy pseydomai didaskalos ethnōn en pistei kai alētheia.

⁸ Βούλομαι οὖν προσεύχεσθαι τοὺς ἄνδρας ἐν παντὶ τόπῳ, ἐπαίροντας ὁσίους χεῖρας χωρὶς ὀργῆς καὶ διαλογισμοῦ· boylomai oyn proseychesthai toys andras en panti topō, epairontas hosioys cheiras chōris orgēs kai dialogismoy·

⁹ ὡσαύτως καὶ γυναῖκας ἐν καταστολῇ κοσμίῳ μετὰ αἰδοῦς καὶ σωφροσύνης κοσμεῖν ἑαυτάς, μὴ ἐν πλέγμασιν καὶ χρυσῷ ἢ μαργαρίταις ἢ ἱματισμῷ πολυτελεῖ, hōsaytōs kai gynaikas en katastolē kosmiō meta aidoys kai sōphrosynēs kosmein heaytas, mē en plegmasin kai chrysō ē margaritais ē himatismō polytelei,

¹⁰ ἀλλ’ ὃ πρέπει γυναιξὶν ἐπαγγελλομέναις θεοσέβειαν, δι’ ἔργων ἀγαθῶν. all’ ho prepei gynaixin epaggellomenais theosebeian, di’ ergōn agathōn.

¹¹ Γυνὴ ἐν ἡσυχίᾳ μανθανέτω ἐν πάσῃ ὑποταγῇ· gynē en hēsychia manthanetō en pasē hypotagē·

¹² διδάσκειν δὲ γυναικὶ οὐκ ἐπιτρέπω, οὐδὲ αὐθεντεῖν ἀνδρός, ἀλλ’ εἶναι ἐν ἡσυχίᾳ. didaskein de gynaiki oyk epitrepō, oyde aythentein andros, all’ einai en hēsychia.

¹³ Ἀδὰμ γὰρ πρῶτος ἐπλάσθη, εἶτα Εὔα· adam gar prōtos eplasthē, eita eya·

¹⁴ καὶ Ἀδὰμ οὐκ ἠπατήθη, ἡ δὲ γυνὴ ἐξαπατηθεῖσα ἐν παραβάσει γέγονεν, kai adam oyk ēpatēthē, hē de gynē exapatētheisa en parabasei gegonen,

¹⁵ σωθήσεται δὲ διὰ τῆς τεκνογονίας, ἐὰν μείνωσιν ἐν πίστει καὶ ἀγάπῃ καὶ ἁγιασμῷ μετὰ σωφροσύνης. sōthēsetai de dia tēs teknogonias, ean meinōsin en pistei kai agapē kai hagiasmō meta sōphrosynēs.