1 וַיֵּצֵ֨א הַגֹּורָ֜ל לִבְנֵ֤י יֹוסֵף֙ מִיַּרְדֵּ֣ן יְרִיחֹ֔ו לְמֵ֥י יְרִיחֹ֖ו מִזְרָ֑חָה הַמִּדְבָּ֗ר עֹלֶ֧ה מִירִיחֹ֛ו בָּהָ֖ר בֵּֽית־אֵֽל׃ wayetseʾ hagowral liveney yowsef miyareden yeriyḥow lemey yeriyḥow mizeraḥah hamidebar ʿoleh miyriyḥow bahar beyt־ʾel׃

2 וְיָצָ֥א מִבֵּֽית־אֵ֖ל ל֑וּזָה וְעָבַ֛ר אֶל־גְּב֥וּל הָאַרְכִּ֖י עֲטָרֹֽות׃ weyatsaʾ mibeyt־ʾel luzah weʿavar ʾel־gevul haʾarekiy ʿaṭarowt׃

3 וְיָֽרַד־יָ֜מָּה אֶל־גְּב֣וּל הַיַּפְלֵטִ֗י עַ֣ד גְּב֧וּל בֵּית־חֹורֹ֛ן תַּחְתֹּ֖ון וְעַד־גָּ֑זֶר וְהָי֥וּ [תֹצְאֹתֹו כ] (תֹצְאֹתָ֖יו ק) יָֽמָּה׃ weyarad־yamah ʾel־gevul hayafeleṭiy ʿad gevul beyt־ḥowron taḥetown weʿad־gazer wehayu [totseʾotow kh] (totseʾotayw q) yamah׃

4 וַיִּנְחֲל֥וּ בְנֵי־יֹוסֵ֖ף מְנַשֶּׁ֥ה וְאֶפְרָֽיִם׃ wayineḥalu veney־yowsef menasheh weʾeferayim׃

Note · Josué 16.1–4

Joseph est représenté par deux héritages

Le tracé commun part de la région de Jéricho et s’étend vers l’ouest. Le nom de Joseph rassemble Éphraïm et Manassé sans supprimer leurs parts distinctes. Cette organisation prolonge l’histoire familiale de la Genèse, tout en la traduisant en une distribution territoriale qui possède ses propres enjeux.

5 וַיְהִ֛י גְּב֥וּל בְּנֵֽי־אֶפְרַ֖יִם לְמִשְׁפְּחֹתָ֑ם וַיְהִ֞י גְּב֤וּל נַחֲלָתָם֙ מִזְרָ֔חָה עַטְרֹ֣ות אַדָּ֔ר עַד־בֵּ֥ית חֹורֹ֖ן עֶלְיֹֽון׃ wayehiy gevul beney־ʾeferayim lemishepeḥotam wayehiy gevul naḥalatam mizeraḥah ʿaṭerowt ʾadar ʿad־beyt ḥowron ʿeleyown׃

6 וְיָצָ֨א הַגְּב֜וּל הַיָּ֗מָּה הַֽמִּכְמְתָת֙ מִצָּפֹ֔ון וְנָסַ֧ב הַגְּב֛וּל מִזְרָ֖חָה תַּאֲנַ֣ת שִׁלֹ֑ה וְעָבַ֣ר אֹותֹ֔ו מִמִּזְרַ֖ח יָנֹֽוחָה׃ weyatsaʾ hagevul hayamah hamikhemetat mitsafown wenasav hagevul mizeraḥah taʾanat shiloh weʿavar ʾowtow mimizeraḥ yanowḥah׃

7 וְיָרַ֥ד מִיָּנֹ֖וחָה עֲטָרֹ֣ות וְנַעֲרָ֑תָה וּפָגַע֙ בִּֽירִיחֹ֔ו וְיָצָ֖א הַיַּרְדֵּֽן׃ weyarad miyanowḥah ʿaṭarowt wenaʿaratah ufagaʿ biyriyḥow weyatsaʾ hayareden׃

8 מִתַּפּ֜וּחַ יֵלֵ֨ךְ הַגְּב֥וּל יָ֙מָּה֙ נַ֣חַל קָנָ֔ה וְהָי֥וּ תֹצְאֹתָ֖יו הַיָּ֑מָּה זֹ֗את נַחֲלַ֛ת מַטֵּ֥ה בְנֵי־אֶפְרַ֖יִם לְמִשְׁפְּחֹתָֽם׃ mitapuaḥ yelekhe hagevul yamah naḥal qanah wehayu totseʾotayw hayamah zoʾt naḥalat maṭeh veney־ʾeferayim lemishepeḥotam׃

9 וְהֶעָרִ֗ים הַמִּבְדָּלֹות֙ לִבְנֵ֣י אֶפְרַ֔יִם בְּתֹ֖וךְ נַחֲלַ֣ת בְּנֵֽי־מְנַשֶּׁ֑ה כָּֽל־הֶעָרִ֖ים וְחַצְרֵיהֶֽן׃ weheʿariym hamivedalowt liveney ʾeferayim betowkhe naḥalat beney־menasheh kal־heʿariym weḥatsereyhen׃

Note · Josué 16.5–9

Le voisinage ne se réduit pas à une ligne sans enclaves

Le territoire d’Éphraïm comprend des villes situées au milieu de celui de Manassé. La notice empêche d’imaginer une séparation absolument uniforme des groupes. Les descriptions de limites servent à exprimer des appartenances et des droits, mais elles peuvent conserver des situations plus entremêlées que ne le suggère une carte schématique moderne.

10 וְלֹ֣א הֹורִ֔ישׁוּ אֶת־הַֽכְּנַעֲנִ֖י הַיֹּושֵׁ֣ב בְּגָ֑זֶר וַיֵּ֨שֶׁב הַֽכְּנַעֲנִ֜י בְּקֶ֤רֶב אֶפְרַ֙יִם֙ עַד־הַיֹּ֣ום הַזֶּ֔ה וַיְהִ֖י לְמַס־עֹבֵֽד׃ פ weloʾ howriyshu ʾet־hakenaʿaniy hayowshev begazer wayeshev hakenaʿaniy beqerev ʾeferayim ʿad־hayowm hazeh wayehiy lemas־ʿoved׃ f

Note · Josué 16.10

Rester dans le pays ne signifie pas y vivre à égalité

La présence cananéenne à Guézer est explicitement maintenue, avec un assujettissement. Le chapitre ne décrit donc pas une disparition de tous les habitants antérieurs. Cette dernière phrase prépare les autres notices de présence durable, et invite à distinguer survie, voisinage et liberté plutôt qu’à les confondre sous un même mot d’intégration.