1 וַיְדַבֵּ֣ר יְהוָ֔ה אֶל־יְהֹושֻׁ֖עַ לֵאמֹֽר׃ wayedaber yehwah ʾel־yehowshuaʿ leʾmor׃
2 דַּבֵּ֛ר אֶל־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר תְּנ֤וּ לָכֶם֙ אֶת־עָרֵ֣י הַמִּקְלָ֔ט אֲשֶׁר־דִּבַּ֥רְתִּי אֲלֵיכֶ֖ם בְּיַד־מֹשֶֽׁה׃ daber ʾel־beney yiseraʾel leʾmor tenu lakhem ʾet־ʿarey hamiqelaṭ ʾasher־dibaretiy ʾaleykhem beyad־mosheh׃
3 לָנ֥וּס שָׁ֙מָּה֙ רֹוצֵ֔חַ מַכֵּה־נֶ֥פֶשׁ בִּשְׁגָגָ֖ה בִּבְלִי־דָ֑עַת וְהָי֤וּ לָכֶם֙ לְמִקְלָ֔ט מִגֹּאֵ֖ל הַדָּֽם׃ lanus shamah rowtseaḥ makeh־nefesh bishegagah biveliy־daʿat wehayu lakhem lemiqelaṭ migoʾel hadam׃
Note · Josué 20.1–3
La mise à mort involontaire doit être distinguée du meurtre
L’ordre reprend les dispositions transmises par Moïse, notamment en Nombres 35 et Deutéronome 19. La personne peut fuir avant que la parenté du mort n’exerce sa vengeance. La protection porte sur une catégorie précise ; le chapitre ne fait pas du refuge un moyen de rendre toute violence intentionnelle sans conséquence.
4 וְנָ֞ס אֶל־אַחַ֣ת ׀ מֵהֶעָרִ֣ים הָאֵ֗לֶּה וְעָמַד֙ פֶּ֚תַח שַׁ֣עַר הָעִ֔יר וְדִבֶּ֛ר בְּאָזְנֵ֛י זִקְנֵ֥י הָעִֽיר־הַהִ֖יא אֶת־דְּבָרָ֑יו וְאָסְפ֨וּ אֹתֹ֤ו הָעִ֙ירָה֙ אֲלֵיהֶ֔ם וְנָתְנוּ־לֹ֥ו מָקֹ֖ום וְיָשַׁ֥ב עִמָּֽם׃ wenas ʾel־ʾaḥat ׀ meheʿariym haʾeleh weʿamad petaḥ shaʿar haʿiyr wediber beʾazeney ziqeney haʿiyr־hahiyʾ ʾet־devarayw weʾasefu ʾotow haʿiyrah ʾaleyhem wenatenu־low maqowm weyashav ʿimam׃
5 וְכִ֨י יִרְדֹּ֜ף גֹּאֵ֤ל הַדָּם֙ אַֽחֲרָ֔יו וְלֹֽא־יַסְגִּ֥רוּ אֶת־הָרֹצֵ֖חַ בְּיָדֹ֑ו כִּ֤י בִבְלִי־דַ֙עַת֙ הִכָּ֣ה אֶת־רֵעֵ֔הוּ וְלֹֽא־שֹׂנֵ֥א ה֛וּא לֹ֖ו מִתְּמֹ֥ול שִׁלְשֹֽׁום׃ wekhiy yiredof goʾel hadam ʾaḥarayw weloʾ־yasegiru ʾet־harotseaḥ beyadow kiy viveliy־daʿat hikah ʾet־reʿehu weloʾ־soneʾ huʾ low mitemowl shileshowm׃
6 וְיָשַׁ֣ב ׀ בָּעִ֣יר הַהִ֗יא עַד־עָמְדֹ֞ו לִפְנֵ֤י הָֽעֵדָה֙ לַמִּשְׁפָּ֔ט עַד־מֹות֙ הַכֹּהֵ֣ן הַגָּדֹ֔ול אֲשֶׁ֥ר יִהְיֶ֖ה בַּיָּמִ֣ים הָהֵ֑ם אָ֣ז ׀ יָשׁ֣וּב הָרֹוצֵ֗חַ וּבָ֤א אֶל־עִירֹו֙ וְאֶל־בֵּיתֹ֔ו אֶל־הָעִ֖יר אֲשֶׁר־נָ֥ס מִשָּֽׁם׃ weyashav ׀ baʿiyr hahiyʾ ʿad־ʿamedow lifeney haʿedah lamishepaṭ ʿad־mowt hakohen hagadowl ʾasher yiheyeh bayamiym hahem ʾaz ׀ yashuv harowtseaḥ uvaʾ ʾel־ʿiyrow weʾel־beytow ʾel־haʿiyr ʾasher־nas misham׃
Note · Josué 20.4–6
Accueillir et juger ne sont pas des actions contradictoires
Le fugitif expose son cas aux anciens et reçoit un lieu de vie. Le texte prévoit aussi le jugement de l’assemblée et lie le retour final à la mort du grand prêtre dans ce régime ancien. L’accueil protège le temps nécessaire au discernement ; il ne remplace pas l’examen des faits par une décision arbitraire de ceux qui disposent de la force.
7 וַיַּקְדִּ֜שׁוּ אֶת־קֶ֤דֶשׁ בַּגָּלִיל֙ בְּהַ֣ר נַפְתָּלִ֔י וְאֶת־שְׁכֶ֖ם בְּהַ֣ר אֶפְרָ֑יִם וְאֶת־קִרְיַ֥ת אַרְבַּ֛ע הִ֥יא חֶבְרֹ֖ון בְּהַ֥ר יְהוּדָֽה׃ wayaqedishu ʾet־qedesh bagaliyl behar nafetaliy weʾet־shekhem behar ʾeferayim weʾet־qireyat ʾarebaʿ hiyʾ ḥeverown behar yehudah׃
8 וּמֵעֵ֜בֶר לְיַרְדֵּ֤ן יְרִיחֹו֙ מִזְרָ֔חָה נָתְנ֞וּ אֶת־בֶּ֧צֶר בַּמִּדְבָּ֛ר בַּמִּישֹׁ֖ר מִמַּטֵּ֣ה רְאוּבֵ֑ן וְאֶת־רָאמֹ֤ת בַּגִּלְעָד֙ מִמַּטֵּה־גָ֔ד וְאֶת־ [גָּלֹון כ] (גֹּולָ֥ן ק) בַּבָּשָׁ֖ן מִמַּטֵּ֥ה מְנַשֶּֽׁה׃ umeʿever leyareden yeriyḥow mizeraḥah natenu ʾet־betser bamidebar bamiyshor mimaṭeh reʾuven weʾet־raʾmot bagileʿad mimaṭeh־gad weʾet־ [galown kh] (gowlan q) babashan mimaṭeh menasheh׃
9 אֵ֣לֶּה הָיוּ֩ עָרֵ֨י הַמּֽוּעָדָ֜ה לְכֹ֣ל ׀ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וְלַגֵּר֙ הַגָּ֣ר בְּתֹוכָ֔ם לָנ֣וּס שָׁ֔מָּה כָּל־מַכֵּה־נֶ֖פֶשׁ בִּשְׁגָגָ֑ה וְלֹ֣א יָמ֗וּת בְּיַד֙ גֹּאֵ֣ל הַדָּ֔ם עַד־עָמְדֹ֖ו לִפְנֵ֥י הָעֵדָֽה׃ פ ʾeleh hayu ʿarey hamuʿadah lekhol ׀ beney yiseraʾel welager hagar betowkham lanus shamah kal־makeh־nefesh bishegagah weloʾ yamut beyad goʾel hadam ʿad־ʿamedow lifeney haʿedah׃ f
Note · Josué 20.7–9
La protection est répartie sur les deux rives
Trois villes sont nommées à l’ouest et trois à l’est. Le Jourdain ne doit pas rendre les tribus orientales étrangères au dispositif. Le bénéficiaire peut être Israélite ou étranger en séjour : la protection contre la vengeance précipitée ne dépend donc pas ici de la seule appartenance familiale au peuple.